Bindi - † 08.01.2026

Vandaag ontvingen wij het verdrietige bericht dat ook Bindi, slechts tien weken oud, is overleden. Eerder namen we al afscheid van haar zusjes Fina en Pearl en haar broertje Herr Schröder. Dezelfde stille symptomen, dezelfde strijd die nu lijkt te wijzen op de Ziekte van Rubarth — een virus dat het lichaam van binnenuit aantast en geen ruimte laat voor een jonge pup om te groeien.

Ze werd extra in de gaten gehouden, gedragen door zorg, liefde en hoop. Maar haar kleine lijfje kon de last niet langer dragen. Flip en Luzie lijken vooralsnog veilig; hun vaccinaties bieden bescherming die de anderen nooit hebben kunnen krijgen.

Het verlies van deze pups snijdt diep. Onze medewerkers hebben hen gekoesterd, beschermd, vastgehouden in hun kwetsbaarheid. Juist daarom voelt dit verdriet zo scherp, zo onrechtvaardig.

Hun korte levens waren fragiel, maar vol betekenis. Ze herinneren ons eraan hoe snel we ons hechten, hoe groot de liefde is die dieren in ons wakker maken, en hoe stil het wordt wanneer ze er niet meer zijn.

Rust in vrede, lieve Bindi... Jouw verschijning en aanwezigheid zal de Hemel een nog mooiere plek maken! Slaap zacht, mooie Bindi!!

Taya - † 18.01.2026

Vandaag ontvingen wij het verdrietige bericht dat Taya, geboren rond juli 2023, is overleden. Samen met haar moeder Bella en haar nestgenootjes werd zij in veiligheid gebracht nadat ze ter wereld kwam in een verlaten huis in Ghirdoveni, Roemenië. Vanaf het begin was haar leven er één van kwetsbaarheid, maar ook van bescherming en zorg door de mensen die haar niet in de steek lieten.

Op 18 januari 2026 werd Taya levenloos aangetroffen op het vrije, afgeschermde veld. Wat haar precies is overkomen, weten we niet. Er waren geen sporen van een gevecht of verwondingen te zien. Waarschijnlijk was haar gezondheid al langere tijd broos en is de winterkou haar uiteindelijk te veel geworden. In november 2025 zagen wij haar nog: voorzichtig, op haar eigen voorwaarden, maar toch nieuwsgierig genoeg om dichterbij te komen wanneer er iets lekkers te halen viel. Het was een klein moment van contact dat we nu des te meer koesteren.

Rust in vrede, lieve Taya… Jouw zachte verschijning en stille kracht zullen de Hemel alleen maar mooier maken. Slaap zacht, prachtige ziel.

Nadia - † 25.01.2026

Vandaag ontvingen wij het verdrietige bericht dat Nadia, ongeveer tien jaar oud, is overleden. Nadia was een echte "therapiekat": vriendelijk, kalm, zacht en altijd op zoek naar menselijke nabijheid. Ze had een stille, troostende aanwezigheid die mensen instinctief tot rust bracht.

Helaas kwamen die mensen die zij zo nodig had nooit voor haar. Terwijl andere dieren hun weg naar een thuis vonden, bleef Nadia wachten. Al die tijd verbleef ze in de liefdevolle opvang van het asiel van Happy Dogs Moreni, waar ze werd gekoesterd, verzorgd en gezien. De vrijwilligers waren haar familie, haar veilige haven. Ze gaven haar warmte, aandacht en respect, maar konden nooit helemaal vervangen wat zij het allerliefst had gewild: een eigen mens om bij te horen. Toch heeft ze, dankzij hun toewijding, nooit gebrek gekend aan liefde.

Rust in vrede, lieve Nadia… Jouw zachte verschijning en stille kracht zullen de Hemel alleen maar mooier maken. Slaap zacht, prachtige ziel.

Filippo - † 02.02.2026

Vandaag ontvingen wij het verdrietige bericht dat Filippo, ongeveer 2,5 jaar oud, is overleden. Ooit had hij in de omgeving van Bacău, Roemenië, een eigen thuis, maar werd hij afgestaan. Niet vanwege zijn karakter, maar omdat hij als nieuwsgierige kitten en jonge kat graag op meubels klom.

Filippo hield van mensen. Hij was aanhankelijk, speels, dol op knuffelen en altijd graag in de buurt. Een echte gezelschapskat die als binnenkat leefde en genoot van alle aandacht die hij bij zijn opvanggezin in Roemenië kreeg. 

Helaas heeft hij nooit meer de kans gekregen om opnieuw een eigen thuis te vinden…

Rust zacht, lieve Filippo. Jouw zachte aanwezigheid en stille kracht laten een blijvende indruk achter. De Hemel is een prachtige ziel rijker.

Paulie - † 07.05.2026

Vandaag ontvingen wij het droevige nieuws dat Paulie, ongeveer 7 à 8 jaar oud, is overleden. Ooit zwervend gevonden in Brașov, Roemenië, kwam hij bij de dierenarts terecht toen hij niet meer wilde eten. Daar bleek dat zijn bekje ernstig ontstoken was en al zijn tandjes moesten worden verwijderd.

Ondanks alles bleef Paulie een zachte, aanhankelijke knuffelkat. Hij zat graag op schoot, zocht nabijheid en vond rust in het simpele samenzijn met zijn verzorger. Een katje dat nooit veel vroeg, maar zoveel gaf.

Helaas kreeg hij niet meer de kans om opnieuw een eigen thuis te vinden. Bij hem werd nierfalen vastgesteld, en ondanks alle zorg en liefde heeft hij de strijd niet kunnen winnen.

Rust zacht, lieve Paulie. Jouw zachte aanwezigheid en stille kracht laten een blijvende indruk achter. De Hemel is een prachtige ziel rijker.

Oreo- † 15.09.2026

Vandaag ontvingen wij het droevige nieuws dat Oreo, ongeveer twaalf jaar oud, is overleden.

Zijn levensverhaal was altijd al beladen met verdriet. Zijn moeder werd vergiftigd terwijl hij en zijn nestgenootjes nog bij haar dronken. Oreo werd met de fles grootgebracht en zo goed mogelijk verzorgd. Sinds 2014 leefde hij in het asiel, en dat heeft diepe sporen achtergelaten. Hoewel hij vriendelijk oogde, vertoonde hij duidelijke kenmerken van kennelsyndroom. Zijn kennel was zijn veilige plek — de kleine wereld die hij kende.

Eind augustus 2026 begon Oreo's gezondheid achteruit te gaan. Hij liep mank, en een röntgenfoto bracht het harde nieuws: botkanker. Toen al wisten we dat zijn tijd beperkt zou zijn. Vandaag mocht hij, omringd door zijn verzorgers, zachtjes over de regenboogbrug gaan. Dank je wel Judith om hem te sponsoren vanaf 2017!!

Oreo is niet meer.

Sinds 2014 kom ik in het asiel in Moreni. En al die jaren was Oreo daar. Ik heb hem zien opgroeien, zien veranderen: van jong en fluffig, naar onvoorspelbaar, naar berustend. Maar altijd met diezelfde blik van herkenning en zijn kwispelende staart als hij me begroette.

Ik herinner me hoe hij zijn kennel fel kon verdedigen, tanden bloot, want dat kleine stukje wereld was het enige dat hij had. En hoe anders hij was zodra hij buiten die kennel stond — hoe hij zich dan heerlijk liet aanhalen, er zelfs speciaal voor ging liggen, alsof hij heel even vergat dat de wereld spannend was.

Zijn gang naar het speelveld staat me helder voor de geest: hoe hij zich daar kon laten gaan, vrij en licht, en daarna moeiteloos zijn eigen kennel terugvond. Zijn thuis. Het was zijn thuis. Hij heeft nooit meer van de wereld gezien dan het asiel, maar hij heeft wél heel veel liefde en zorg gekend — van zijn verzorgers, van bezoekers, van iedereen die hem zag zoals hij was.

Oreo is niet meer. En dat laat bij mij een zachte, maar diepe stilte achter.

Rust zacht, lieve Oreo. Jouw verschijning en aanwezigheid zal de Hemel een nog mooiere plek maken! Slaap zacht, mooie Oreo!!

Reggie - † 15.09.2026

Vandaag ontvingen wij het droevige nieuws dat Reggie, ongeveer veertien jaar oud, is overleden.

Hij werd in 2024 van de straat gered, vlak voordat hij naar het gemeentelijke asiel in Moreni zou worden gebracht. Reggie was een zachtaardige, vriendelijke ziel. Zijn voorgeschiedenis bleef onbekend, maar alles wees erop dat hij ooit een thuis heeft gehad — een plek waar hij niet mocht blijven, waarna hij alleen op straat achterbleef.

In de loop van de tijd begonnen de ouderdomskwalen zich steeds duidelijker te tonen. Reggie kreeg hartworm, zijn zicht werd slechter en zijn gezondheid werd brozer. Hij oogde met de dag kwetsbaarder, alsof zijn lichaam langzaam aangaf dat het genoeg was geweest. Uiteindelijk is, uit liefde en met alle zorg die hij verdiende, besloten om Reggie — omringd door zijn verzorgers — zachtjes over de Regenboogbrug te laten gaan.

Dank je wel, Petra, dat je hem al die tijd hebt gesponsord. Jouw steun heeft hem werkelijk geholpen.

Rust zacht, lieve Reggie. Jouw verschijning en aanwezigheid zal de Hemel een nog mooiere plek maken! Slaap zacht, mooie Reggie!!